Egzamin zawodowy
Organizacja produkcji filmowej i telewizyjnej – Zagadnienia egzaminacyjne

1.PRODUCENT FILMU – osoba fizyczna, prawna lub jednostka organizacyjna, której odrębne przepis nadają osobowość prawną, i która podejmuje inicjatywę, faktycznie organizuje, prowadzi i ponosi odpowiedzialność za kreatywny, organizacyjny i finansowy proces produkcji filmu.

PRODUCENT INICJUJĄCY (wiodący) – to ostatnie wyszczególnienie ma znaczenie organizacyjne, ponieważ producent inicjujący film, faktycznie zarządza całym procesem jego produkcji i nie wiąże się z większościowym udziałem finansowym w produkcji filmu. Udziały finansowe z jego strony mogą być: większościowe, mniejszościowe, o procentowej wysokości równej z innymi czy któregokolwiek z pozostałych koproducentów.
Koproducenci współfinansujący produkcję
PRODUCENT WYKONAWCZY – funkcje producenta wykonawczego może pełnić producent wiodący, stając się wtedy na raz producentem wykonawczym. W takim przypadku przeprowadza proces produkcji filmu w ramach własnego przedsiębiorstwa. Funkcje te może zlecić innemu podmiotowi, który wtedy staje się wykonawcą filmu i on przeprowadza proces produkcji filmu w ramach własnego przedsiębiorstwa. Funkcję może też pełnić jeden z współproducentów.
PRODUCENT NIEZALEŻNY – producent filmowy działający samodzielnie, jest poza oficjalnymi strukturami produkcji filmowej (a w szczególności kinematografii państwowej i Telewizji Polskiej) w ramach własnego przedsiębiorstwa i w warunkach produkcji niezależnej pod względem twórczym, organizacyjnym i finansowym.

PRODUCENCI PAŃSTWOWI - reprezentują własność państwową i działają w formie prawnej PIF. Prawo do prowadzenia produkcji filmowej mają te PIF-y, które taki rodzaj działalności mają wpisany do statutu.

PRODUCENCI PRYWATNI - mogą działać w następujących formach prawnych:
1. w formie osób fizycznych
2. prowadzących działalność jednoosobową
3. prowadzących działalność w spółkach cywilnych
4.
5. w formie osób prawnych, w tym:
6. w formie spółek prawa handlowego
 osobowe, partnerskie (jawne)
 kapitałowe
 komandytowo-akcyjne
 z ograniczoną odpowiedzialnością
 akcyjne
7. i inne zasoby prawne
8. fundacje
9. stowarzyszenia
Ewolucja producenta w Polsce
1918-1939
Reżyser ważniejszy od producenta
6. Sfinks, Hertz – bankowiec, odkrył takie talenty jak Apolonia Chałupiec (Pola Negri),
Jadwiga Smosarska. Wojna z żydowskim producentem Motka Towbin.
7. Libkow
8. Hirszbajn
9. Urania, Eugeniusz Bodo
1945-1987
Upaństwowienie kinematografii. Powstanie Zespołów Filmowych. Wzrost znaczenia
kierownika produkcji.
1987 ust. o kinematografii
Możliwość zakładania prywatnych firm producenckich, za uzyskaniem koncesji
Złamanie państwowego monopolu.
Producenci po 1987
 30% byli kierownicy produkcji, np. Lew Rywin, były producent TVP
 20% reżyserzy
 15% dziennikarze
 10% literaci
 5% operatorzy
 5% managerowie
Polskie firmy producenckie
 Heritage Films – Lew Rywin
 Pleograf
 MM Potocka Productions
 Akson Studio – Michał Kwieciński
 Apple Film Prods. - Dariusz Jabłoński
 Skorpion
 Kontrakt
 MTL Max Film – Tadeusz Lampka
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

2.KINEMATOGRAFIA

 Zespół metod i technik zapisu oraz odtwarzania fotograficznych obrazów ruchu
 Sztuka rejestrowania ruchomych obrazów na taśmie filmowej i innych nośnikach przekazu.

Według ustawy: Kinematografia obejmuje twórczość filmową, produkcję filmów, usługi filmowe, dystrybucję i rozpowszechnianie filmów, w tym działalność kin, upowszechnianie kultury filmowej, promocje polskiej twórczości filmowej, oraz gromadzenie, ochronę i upowszechnianie sztuki filmowej. W takim rozumieniu kinematografia stanowi system, a jej poszczególne sfery stanowią podsystemy kinematografii.

KO-PRODUKCJA – to film zrealizowany jako wspólne przedsięwzięcie produkcyjne, w którym udział biorą co najmniej 2 podmioty gospodarcze – krajowa lub międzynarodowa. Międzynarodowa może być:
 dwustronna (bilateralna)
 wielostronna

KO-PRODUCENT– podmiot, który współfinansuje produkcje filmu, oraz nabywa z tego tytułu współudział w autorskich prawach majątkowych do filmu, a przez to prawo do czerpania korzyści majątkowych z eksploatacji filmu na polach eksploatacji określonych w umowie koprodukcyjnej.

OPRACOWANIE FILMU – przystosowanie do eksploatacji w wersji językowej innej niż ta, w której został pierwotnie wytworzony. Opracowanie może być napisowe lub dźwiękowe.

DYSTRYBUCJA –
1. (rozprowadzenie, pośrednictwo) to nabycie prawa do eksploatacji filmu, w tym prawa do wykonania kopii i opracowania filmu, oraz przekazanie tego prawa innym podmiotom w celu rozpowszechniania filmu.
2. Dziedzina kinematografii zajmująca się rozprowadzaniem filmów do ośrodków wyświetlania, pełniąca rolę instytucjonalnego pośrednika między sferą produkcji a sferą rozpowszechniania

ROZPOWSZECHNIANIE – publiczne udostępnianie filmu w jakikolwiek sposób na rozmaitych polach eksploatacji

EXPLOATACJA FILMU – szerokie, systemowe rozwinięcie pojęcia „rozpowszechnianie filmu”

UPOWSZECHNIANIE KULTURY FILMOWEJ - działalność polegającą na organizowaniu przeglądów, festiwali, dni kultury filmowej, sympozjów i innej podobnej działalności kulturalnej i edukacyjnej, a także wydawanie czasopism oraz publikacji naukowych i kulturalnych, poświęconych sztuce filmowej;

USŁUGI FILMOWE - usługi świadczone w ramach wykonywanej działalności gospodarczej przez przedsiębiorców na rzecz producentów dla celów produkcji filmowej, obejmujące w szczególności czynności dokonywane przy pomocy własnych pracowników, udostępnianie pomieszczeń i hal zdjęciowych, sprzętu filmowego bez obsługi oraz wykonywanie specjalistycznych usług transportowych.

PISF – Działa na podstawie ustawy o kinematografii z 30.06.2005, nadanej przez ministra właściwego ds. kultury i ochrony dziedzictwa narodowego. Jest to państwowa osoba prawna, wpisana do rejestru. Podlega nadzorowi ministra właściwego ds. kultury i ochrony dziedzictwa narodowego

Organy Kadencyjne:
1. podlega nadzorowi ministra właściwego ds. kultury i dziedzictwa narodowego
2. powołany do życia na mocy ust. o kinematografii z 30.06.2005
3. działa na podstawie ustawy, statutu nadanego przez ministra
4. Organy Kadecyjne:
Dyrektor
Powoływany po konkurcie (komisja konkursowa, w niej twórcy, producenci
i członkowie związku zakodowego kinematografii), przez ministra .
Można go odwołać. Kadencja trwa 5 lat. Max 2 kadencje. Nie może
wykonywać inej działalności związanej z kinematografią, nie może
być współudziałowcem, nie może być żadnym podmiotem związanym
z działalnością gospodarczą.
Z-ca dyrektora
Powoływany przez ministra na wniosek dyrektora
Rada instytutu
Posiada 11 członków. Kadencja trwa 3 lata. Nie więcej, niż 2 razy pod rząd.
Przewodniczący wyłaniany przez tajne głosowanie, większością głosów
(min. 6 członków). Funkcja członka instytutu jest bezpłatna. Może być
odwołany przez ministra w przypadkach zapisanych w ustawie.
Skład rady:
 3 członków zgłoszonych przez twórców filmowych
 1 członek zgłoszony przez producentów
 1 członek zgłoszony przez Związki Zawodowe Kinematografii
 1 reprezentant ministra
 5 członków zgłoszonych przez:
 prywatnych nadawców TV kablowej
 prywatnych nadawców TV cyfrowej
 dystrybutorów
 operatorów kin
Zadania i gospodarka finansowa PISFu, określone w rozdziale 3 art 8 ust. o kinematografii z dnia 30 VI 2005 roku.
Zadania z zakresu polityki państwa w dziedzinie kinematografii organizacji PISFu, przez wypełnianie postanowień ustawy w szczególności przez dofinansowanie przedsięwzięć z zakresu
 przygotowania projektów filmowych
 produkcja filmu
 dystrybucji i rozpowszechniania filmu
 promocji polskiej twórczości filmowej i upowszechniania kultury filmu
w tym produkcji filmowych podejmowanych przez Polonię
Przychody PISF
Instytut może otrzymywać dotacje celowe z budżetu państwa na realizacje zadań inwestycyjnych.
Koszty działania instytutu, pokrywane są z przychodów o których mowa
w ustępie 1, podpunktu 1, 3 i 4.
1. Dotacje podmiotowe dla instytutu z budżetu państwa. Przekazywane przez ministra Zdrojewskiego, ze środków ujętych w części budżetu, której jest on dysponentem.
2. Przychody z eksploatacji filmów, do których przysługują instytutowi autorskie prawa majątkowe
3. Darowizny, spadki, zapisy
4. Przychody z majątku instytutu
5. Środki przyznawane przez ministra Zdrojewskiego z funduszu promocji kultury, utworzonego mocą ust „O grach i zakładach wzajemnych”
6. Wpływy wynikające z art 19 ust „O kinematografii”
7. Przychody z art 27 i 45 ust o PIFach
Podstawą gospodarki finansowej PISFu jest roczny plan finansowy. Projekt opracowuje dyrektor instytutu, podlega opinii rady instytutu, zatwierdzany przez ministra właściwego ds kultury i ochrony dziedzictwa narodowego. Następnie projekt ten jest przesyłany do ministra właściwego
ds finansów publicznych (prace nad budżetem państwa).
Plan ten zawiera w szczególności proponowany podział środków Instytutu.
W ujęciu odrębnym dofinansowywanie kinematografii.
Instytut nie może wykorzystywać na zadania własne środków przeznaczonych na dofinansowanie przedsięwzięć z zakresu kinematografii.
Stosowanie do złożonego planu finansowego, dyrektor instytutu składa radzie instytutu sprawozdanie merytoryczne i finansowe z działalności instytutu, do 31 marca następnego roku kalendarzowego.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

3.GRUPA ZDJĘCIOWA
 podstawowe ogniwo produkcji filmu, powoływane przez producenta na czas realizacji filmu;
 nie ma konkretnej ilości składu tej grupy; skład grupy zdjęciowej zależy od rodzaju filmu (parametry techniczne, tematyka), od etapów produkcji (nie wszyscy są potrzebni od początku do końca; najwięcej podczas zdjęć);
 Ludzie w grupie zdjęciowej biorą się z różnych środowisk; część- z nich jest stałymi pracownikami jakiejś instytucji kinematografii ( np. agencjach produkcji filmowej), inne osoby są spoza kinematografii;
 W zależności od stopnia kreatywności zawiera się z tymi osobami następujące umowy (głównie o dzieło):


PRACOWNICY POMOCNICZO - TWÓRCZY

1. PION REŻYSERA: reżyser, II reżyser, asystenci reżysera (głównie II), sekretarka planu, konsultant muzyczny;
2. PION KIEROWNIKA PRODUKCJI: drugi kierownik produkcji, kierownik planu, 2 asystentów, kasjer, administrator, sekretarka grupy zdjęciowej, kierowcy;
3. PION OPERATORA OBRAZU: drugi operator obrazu, asystenci, mistrz oświetlenia wraz z oświetleniowcami, wózkarze, obsługa agregatu, dyżurni elektrycy;
4. PION OPERATORA DŹWIĘKU i MONTARZYSTY: asystenci operatora obrazu, mikrofoniarze, imitator dźwięku, technicy dźwięku, montażysta dźwięku i obrazu;
5. PION SCENOGRAFA: drugi scenograf, asystenci scenografa, dekorator wnętrz, kierownik budowy dekoracji wraz z pracownikami, rekwizytorzy, dyżurni na planie, kosiumograf z asystentem, garderobiane, charakteryzator z asystentami;

Pracownicy od początku do końca uczestniczący w produkcji: reżyser, operator obrazu, kierownik produkcji filmowej I i II, administrator, sekretarka grupy albo planu.
Podstawowy skład grupy zdjęciowej wynosi: ok. 30 osób, większy film: ok. 40 osób, duże dzieła, np.. „Quo Vadis” ok. 50 – 60 osób – w zależności od procesu produkcji.

Grupa zdjęciowa – jest charakterystyczną instytucją organiczną – musi mieć dar dostosowywania się do warunków zewnętrznych, wymaga się od niej aby dawała pracownikom szanse samorealizacji, swobodny dobór kadr, źródłem władzy kierowniczej są kwalifikacje pracownika jak również intuicja, brak formalnie pojętej dyscypliny pracy (zatrudnieni w nienormowanym czasie pracy), bardzo duża samodzielność pracowników. Zaprzecza konwencjonalnym sposobem zarządzania niż instytucja biurokratyczna ( jednoosobowe kierownictwo, ściśle rozgraniczona kompetencja pracowników, dyscyplina pracy szczególnie dozorowana.

Charakterystyczne cechy instytucji organicznej:
- od niej wymaga się, aby dać możliwość samorealizacji pracownikom, bo każdy dzień przynosi różne problemy i sytuacje;
- swobodny dobór ludzi, kadr ( reżysera, operatora, kierownika produkcji) [nie ma zapotrzebowania usilnego na siłę roboczą];
- źródłem władzy kierowniczej są kwalifikacje i umiejętności;
- swobodny obieg informacji (każdy musi mieć dostęp do scenopisu, kalendarza);
- nie tylko bazują na wiedzy pracowników, ale także na intuicji, jako składnika kwalifikacji;
- nie mają formalnej dyscypliny pracy, bo są zatrudnieni w nienormowanym czasie pracy;
- istotna jest samodzielność pracownika, nie należy formalizować sposób postępowania


----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
4.Kierownik produkcji – jest organizatorem całości procesu produkcji, odpowiada za stronę organizacyjno-ekonomiczną i produkcyjną przedsięwzięcia. Kieruje pracami organizacyjno – produkcyjnymi grupy zdjęciowej, stwarza reżyserowi produkcyjne i gospodarcze możliwości realizowania filmu. Posiada najważniejsze upoważnienie od producenta – dysponowanie w jego imieniu środkami finansowymi (w ramach budżetu). Posiada też uprawnienie reprezentowania producenta na zewnątrz

Zadania kierownika produkcji:

1. zarządza działalnością grupy zdjęciowej od strony administracyjno – organizacyjnej; jego decyzją organizacyjno – administracyjnym podlegają pozostali członkowie ekipy;
2. dysponuje środkami finansowymi przekazanymi mu przez producenta; nie musi szukać już funduszu;
3. zatrudnienie go następuje po podpisaniu umowy o dzieło i gdy film zostanie skierowany do produkcji (często zaczyna wcześniej);
4. jedna z nielicznych osób zatrudniona od początku toku produkcji filmu;
5. kompletuje grupę zdjęciową (stanowiska pomocnicze) + podpisuje z nimi umowy;
6. musi zgromadzić informacje niezbędne do zrealizowania procesu produkcji i kosztorysowania filmu (wybór obiektów zdjęciowych, obsada ról);
7. podpisuje umowy ze wszystkimi kooperatorami (np. wytwórnie filmowe, teatry, prywatnymi podmiotami świadczącymi różne usługi);
8. zbiera i porządkuje wszystkie informacje w celu zbudowania planu filmu.
9. w trakcie zdjęć: obecność i nadzór przy zdjęciowych grupach, sprawdza aby konkretne partie filmu były realizowane w odpowiednim czasie, nad wydatkowaniem budżetu, stwarza odpowiednie warunki socjalno – bytowe dla ekipy;
10. kieruje pracą podzespołu, który mu podlega;
11. zapewnia odpowiednią łączność informacji;
12. opracowanie wraz z reżyserem kampanii promocyjnej (nadzór przy kampanii reklamowej);
13. ma obowiązek współpracować z reżyserem: tworzenie reżyserowi optymalnych warunków pracy, musi wykonywać zachcianki reżysera;
14. powinien być osobą twórczą, jego charakter musi być kreatywny, twórczy;

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
5. WYTWÓRNIE FILMOWE: (stan bazy technicznej)

 baza techniczna kinematografii w Polsce charakteryzuje się:
- niekorzystnym rozdrobnieniem (porozrzucane wytwórnie itd.; najstarsze wytwórnie polskie: Wytwórnia „Atelie” 45 rok ul. Łąkowa w łodzi utworzona w dawnej hali sportowej; we Wrocławiu „ Wytwórnia Filmów Fabularnych” uwożona na terenach powystawowych; „Wytwórnia Filmów Fabularnych i Dokumentalnych w Warszawie, wybudowana specjalnie – 3 wytworzone wg wzorców radzieckich budowane) Wytwórnie i studia na które nie ma pieniędzy by w nie inwestować;
 po 90’ :
- stopniowe uwarunkowanie gospodarki
- po pojawieniu się firm prywatnych filmy nie musiały być realizowane w jednej wytwórni, więc zaczęły one stawać się bezużyteczne dla niektórych;
- postanowiono zredukować wytwórnię w Łodzi; - powstanie ŁCF – Łódzkie Centrum Filmowe (holdingowe);
(Holding – spółka akcyjna, która ma udziały w różnych innych spółkach.)
- nie zdało to egzaminu; postawiono w stan likwidacji; dziś zostało ŁCF; część- wytwórni sprzedano i spłacono jej długi. ŁCF świadczący usługi na rzecz różnych producentów (PIF);
Podsystem techniczny:
1. techniczny – zbiór celowo dobranych obiektów materialnych, w sensie finansowym to środki trwałe ( dłużej niż rok użytkowane [magazyny, obiekty])
2. materiałowo – inscenizacyjny – środki obrotowe, stosunkowo krótkotrwałe (zużywają się szybko, do roku zmieniają swą postać3);

Usługi WF – zakres usług przy każdym filmie jest zawarty w umowie o współpracy techniczno – produkcyjnej; Oddelegowanie też pracowników; Usługi mogą być typowe albo nietypowe;
Usługi typowe świadczące przez Wytwórnie Filmowe:
1. budowa dekoracji filmowych ( nie tylko w wytwórni); adaptacja transformacja;
2. wynajem hal zdjęciowych;
3. wynajem pomieszczeń produkcyjnych ( np. garderoby, stanowiska charakteryzatorskie, składy podręczne);
4. wykonanie środków inscenizacyjnych, kostiumów, wynajem z magazynów;
5. usługi związane z charakteryzacją;
6. techniczna obsługa zdjęć i oświetlenia (światła, agregaty, dostawa energii elektrycznej);
7. techniczna obsługa związana z udźwiękowieniem i montażem;
8. usługi związane z montażem obróbki fototechnicznej (obróbka materiałów filmowych);
9. wykonanie zdjęć specjalnych (napisy końcowe, czołowe);
10. usługi związane z pirotechniką;
11. oddelegowanie pracowników do grup zdjęciowych;
12. produkcja fotosów;
13. opracowanie polskiej wersji językowej;

Zakłady funkcjonujące w Wytwórni:
1. Zakład budowy dekoracji : ( adaptacja obiektów istniejących, transformacja, budowa dekoracji w halach zdjęciowych); pracownia sztukatorska, stolarnia, tapicernia, warsztaty mechaniczne;
 kierownik budowy dekoracji delegowani
 dyżurni na planie do grupy zdjęciowej
2. Zakład inscenizacji i kostiumów: ( pirotechnika, wynajem rekwizytów, kostiumów, przeróbki, poprawki, wykonanie czegoś od nowa, nowych rekwizytów, kostiumów, dostawa wyrobów charakteryzatorskich i charakteryzacja, wynajem garderób, rekwizytorni, stanowisk charakteryzatorskich)
 rekwizytorzy
 garderobiani delegowani
 pirotechnicy
3. Zakład obróbki taśmy: ( dysponuje pomieszczeniami, np.. sale projekcyjne, montażownie, które mogą się przydać7. ; maszyny obróbki taśmy; laboratoria [wywołanie negatywów, sporządzenie kopii różnego rodzaju, np. robocze, korekcyjne, pokazowe; obróbki taśmy: zwiastuny; przygotowanie czołówek filmowych; wywołanie negatywu dźwięku; tło pod napisy, wywoływanie fotosów]);
4. Zakład techniki dźwięku i montażu: ( zamówienie dźwięku, np. taśmy magnetycznej; zakup negatywu tonu; w formie optycznej, blank montażowy – naświetlona taśma do napisów; sprzęt: magnetofon „Nagra”; zakład ten posiada fonotekę- efekty dźwiękowe gotowe; wynajem pomieszczeń do prac produkcyjnych: sale synchronizacyjne, przepisywanie dźwięku, studia nagraniowe, sprzęt dźwiękowy, salki przeglądowe):
 asystent techniczny operatora dźwięku
 asystent montażysty delegowani
 imitator dźwięku
5. Zakład techniki zdjęć i oświetlenia: ( wynajem kamer i urządzeń pomocniczych, np. wózków, dźwigów, podnośników, filtrów, światłomierzy, transfokatory, szyny; wynajem aparatów fotosowych, sprzęt oświetleniowy – lampy):
 asystent techniczny operatora obrazu
 wózkarze
 asystenci operatora zdjęć - specjalnych
Irena Strzałkowska
Vice dyrektor SF Tor PIF. Zasiada we władzach Europejskiego Fuduszu EURIMAGES.
Jest jedynym Polskim przedstawicielem w EURIMAGES.
„Duże” wytwórnie filmowe
Są to Państwowe, wyspecjalizowane jednostki organizacyjne kinematografii, które od 1989
stanowiły jej zasadniczą bazę techniczno-produkcyjną. Obecnie znajdują się one w różnym stanie
gospodarczym.
1. Z zasady przedmiotem działania Wytwórni Filmowej jest świadczenie usług filmowych
na rzecz jednostek organizacyjnych, oraz innych kontrahentów zagranicznych.
Z PANEM KAZIEM TRZA DOBRZE ŻYĆ wesoły
2. Mają wpisany do statutu taki zakres działania, aby do ich obowiązków należała
produkcja i opracowywanie filmów.
3. Inna działalność służąca realizacji zadań.
 WFDiF od 1949. Warszawa.
Prezes: Włodzimierz Niederhaus.
Jako jedyna świadczy komplet usług filmowych, wyłączając pirotechnikę (Łódź).
A także z wyłączeniem usług Archiwum Filmowego.
 WFF we Wrocławiu.
Podupadająca wytwórnia filmowa. Głównie na skutek sprowadzenia drogiego
i przestarzałego technologicznie sprzętu ze Szwajcarii. |
Minister przeznaczył na nią dotację 01.05.2006, na wniosek środowiska artystycznego
(opisane nr 1/2006 „Film and TV Camera”).
Świadczy wysokiej jakości usługi, za niską cene.
 Łódzkie Centrum Filmowe PIF od 1994
Włączono do niej:
- WFF w całości
- (WFO) Wytwórnie Filmów Oświatowych w części
- (SOD) Studio Opracowań Dźwiękowych w całości
Po zakończeniu okresu likwidacyjnego, zakończonego VI 1998 roku, świadczy zakres
usług: tylko wynajem hal zdjęciowych, pirotechnika, środki inscenizacyjne, broń.
Znajduje się tam Filmoteka Narodowa.
Likwidacja zbędnego majątku i zatrudnienia.
Po 1998 roku na ul. Łąkowej 28 istnieją firmy które wykupiły ŁCF PIF:
- Toyas sp. ZOO, usługi związane z dźwiękiem
- Oupus Film sp. ZOO, studio debiutantów
- W and W sp. ZOO, duża hala zdjęciowa, świadczy usługi dla Polsatu
„Małe” wytwórnie i studia filmowe
Samodzielni producenci filmów i programów TV. Dysponują one określoną bazą
techniczno-produkcyjną do obsługi produkcji.
 Wytwórnia Filmów Oświatowych i Programów Edukacyjnych od 1994
posiada archiwa WFO, tworzy np. filmy przyrodnicze
 Wytwórnia Filmowa Czołówka PIF, od 1958 roku Wa-wa
produkuje, posiada bazę techniczno-produkcyjną, głównie
w technikach elektronicznych. Posiada archiwum filmowe.
 Semafor PIF, Łódź
Stan likwidacji od X 1999
W 1983 film animowany „Tango” Rybczyńskiego zdobył oscara.
 „Se-ma-for” produkcja filmowa sp. ZOO
Prywatna firma, specjalizuje się w produkcjach lalkowych
np. „Piotruś i Wilk”.
Dyrektor Zbigniew Żmudzki
 Studio Miniatur Filmowych PIF od 1958, Wa-wa
 Studio Filmów Animowanych PIF od 1966, Kraków
 Studio Filmów Rysunkowych PIF od 1947, Bielsko Biała
Filmoteka Narodowa
Państwowe Instytucje Filmowe Wieloobiektowe, Wa-wa.
Finansowane w całości przez budżet państwa. Może osiągać przychody z dystrybucji filmów,
do których posiada prawa autorskie, lub majątkowe.
Od 01.I.2007 roku, przeniesiono tam archiwum filmowe WFDiF.
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
6.Podsystem materiałowo – inscenizacyjny:

 podstawowym ogniwem jest grupa zdjęciowa;
 tu zapadają najważniejsze decyzje, jakie środki inscenizacyjne, itd.;
 materiały pośrednie (konieczne) i bezpośrednie;
 materiały podstawowe: taśma filmowa, taśma magnetyczna, folia celuloidowa (film animowany),
 materiały pomocnicze: ( do wytw. środków inscenizacyjnych): drewno, tekstylia, masy plastyczne, woda, gips, chemikalia, szminki materiały wybuchowe;
 materiały pędne: paliwo w urządzeniach, srebro z płukania taśmy ( z odzysku) cienkie taśmy filmowe, odpadki;

Środki inscenizacyjne:
 dekoracje –to co je tworzy, np. ściana z otworem okiennym ( elementy funduszowe, zastawki);
 elementy wyposażenia aktora – kostium, rekwizyty, środki charakteryzatorski;
 środki uzupełniające:
5. środki pirotechniczne
6. materiały i urządzenia imitujące zjawiska naturalne (efekt śniegu, deszczu, pajęczyny, mgły [efekty sceno techniczne])

REKWIZYT – osobiste wyposażenie aktora, np. szklanka, długopis, itd.; to co służy wyposażeniu filmowego, np. samochody, zwierzęta, meble;
Rekwizyty grające - (samoistne) – odgrywają jakąś role, coś wskazują, np. ujęcie porzuconej broni;
Rekwizyty jednorazowego użytku- zjadane, spalone, kwiaty;

GOSPODARKA:
Formy: - wynajem przede wszystkim;
- wykonanie eksplikatorów; ( w przypadku organizacji rzeczy?);
- zakup;

Plan zaopatrzenia – np. skąd źródło, sposób pozyskiwania, ceny * wyszczególnione jest w planach:
 Źródło pochodzenia (wytwórnie, agencje produkcji filmowej, zasoby teatrów, oper)
 Sposób pozyskiwania ( wynajem, zakup, pomoc prywatnych firm)
 Ceny
[ Pokromski Studio – charakteryzator]
Osoby z grupy zdjęciowej odpowiedzialne materialnie: rekwizytorzy, garderobiane;
W wytwórni są gotowe cenniki, od firm prywatnych i osób prywatnych:
 stawki zwyczajowe – opłata za wynajem nie powinna przekraczać 10 –50% wartości rekwizytu; wyceny dokonują: scenograf, dekorator wnętrz, rzeczoznawca (meble, zestawy);
UMOWA NAJMU REKWIZYTU:
1. data zawarcia
2. precyzyjne określenie nazwy stron
3. nazwa i oszacowana wartość przedmiotu
4. stawka za wynajem
5. okres wynajmu
6. zasady płatności ( moment płatności)
7. szczegółowe warunki wynajmu ( co w wyniku uszkodzenia, zaginięcia przedmiotu)
8. miejsce rozstrzygania sporów
9. podpisy

Szczegółowe warunki wynajmu:
1. Oświadczenie właściciela, że np. samochód jest sprawny;
2. Moment płatności – uściślić
3. Co będzie w wyniku uszkodzenia lub zaginięcia przedmiotu, zużycie w stopniu poza normowanym,
4. Kto dostarcza rekwizyt na plan,
5. Kto zaopatruje, np. w benzynę, olej
6. koszt napraw i konserwacji, kto będzie wykonywał te naprawy i konserwacje,
7. Przeróbki ( wygląd zewnętrzny, zgoda wynajmującego na zmiany wyglądu),
8. Kto będzie prowadził ten samochód; rekwizyt,
9. Zasady płatności:
 stawki za dni zdjęciowe, czy każdy dzień wynajmu,
 co z rekwizytami, w dni, gdy zdjęcia zostaną przerwane ( płatności)
 system płatności ( ryczałt lub za dni);

10 – 15 % wartości rekwizytu
80% - wartości garderoby - tyle się zazwyczaj płaci

im bardziej szczegółowo sporządzona umowa tym lepiej (rozstrzyganie sporów); są organizowane skupy: garderób, rekwizytów charakterystycznych – poinformowanie odpowiednich władz i urzędów o rozpoczynaniu działalności handlowej; [ Terenowe Wydziały ...... i handlu]. Albo np. przez media się informuje o skupie. [ „Lista Shindlera” - dużo walizek i ciuchów]. Ubezpieczenia: wykonanie środków inscenizacyjnych, które ulegną zniszczeniu ( są robione z gorszego materiału) sprzętu, materiałów zdjęciowych;
Prawidłowa gospodarka środków inscenizacyjnych:
1. zabezpieczenie przed kradzieżą;
2. nie dokonywać - nie dozwolonych zmian;

Fakty zaginięcia lub zniszczenia trzeba dokumentować na bieżąco protokołem zniszczenia. Sporządza ten protokół kierownik planu, a zatwierdza kierownik produkcji. Sporządza się też wykaz rekwizytów z tańszych materiałów, gdy przewiduje się że są zniszczenia. Pewne elementy najbardziej charakterystyczne trzeba trzymać aż do procesu kolaudacji.

Dekoracje i elementy tzw. funduszowe ( np. ściana z ramami okiennymi, które można składać i rozkładać)


  PRZEJDŹ NA FORUM